نویسنده : میربلوچزهی ; ساعت ۱۱:٠۱ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/٤/۱٦

پالس اکسیمتری


پالس اکسیمتری از مانیتورینگ های استاندارد مراقبا مداوم و غیر تهاجمی 
SPO2 یا اشباع اکسی هموگلوبین خون شریانی
محیطی است که منعکس کننده 
SaO2 (اشباع اکسی
هموگلوبین خون شریانی) حین بیهوشی و بعد از عمل است . این مانیتور وسیله قابل اعتمادی برای تشخیص هایپوکسی شریانی است و نیاز به 
ABG یا دستگاه سنجش گازهای خون شریانی را کاهش میدهد .پالس اکسیمتر از دو نور با طول موج 660 نانومتر (قرمز) و 940 نانومتر (نزدیک به مادون قرمز) استفاده می کند که با هر نبض جدار آرتریول ها اتساع پیدا کرده و با محاسبه جذب نور قسمت شریانی و با استفاده از منحنی کالیبراسیون میزان اشباع اکسی هموگلوبین را به دست می آورد . آلارم دستگاه را می توان برای اشباع اکسی هموگلوبین بالا و پایین تنظیم نمود و تداوم اشباع بیشتر از 90 % نشانگر فشار اکسیژن شریانی بیش از 60 میلیمتر جیوه است .

محدودیتهای استفاده از پالی اکسیمتر

باتو جه به اینکه دستگاه از تکنیک جذب نور توسط نبض شریانی ، اشباع اکسی هموگلوبین را محاسبه می کند ، مواردی که باعث کاهش نبض عروقی شود مثل هیپوتانسیون ،هیپوترمی و وازوکنستریکشن باعث کاهش توانایی پالی اکسیمتر در به دست آوردن اطلاعات و محاسبه اشباع اکسیژن می شود .

موارددیگر ، اختلال در عملکرد پالس اکسیمتر شامل نورهای اضافی محیط ، تکان خوردن بیمار. لاک ناخن ، وجود چسب روی ناخن و هموگلوبیبن های غیر طبیعی (کربوکسی هموگلوبین ،
متهموگلوبین و هموگلوبین جنینی) می باشد .




واژه کلیدی :پالس اکسیمتری



.: Weblog Themes By BlackSkin :.