نویسنده : میربلوچزهی ; ساعت ٥:۳٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/٢/٢٩

 

بـرای رسـیدن بـه تشـخیص صحـیح و کامـل بیمـاری هـای قلبـی غـالباً بـاید از ۶ روش مخـتلف استفاده شود:

تاریخچه بیماری

معاینه فیزیکی

الکتروکاردیوگرام (نوار قلبی)

رادیوگرافی قفسه سینه

معـاینات بـی خطـر (الکتـروکاردیـوگرام، اسکن رادیو ایزوتوپ و سایر آزمایش های غیرتهاجمی)

گاه آزمایش های تهاجمی و اختصاصی قلب از قبیل کاتتریزاسیون قلب یا آنژیوگرافی

اگر بخواهیـم بهتـرین نتیجـه را بدسـت آوریم باید هر یک از ۶ تکنیک را مستقل از دیگری بکار برد و در ضمن اطلاعاتی را که به کمک سایر تکنیک ها بدست آمده همواره بخاطر سپرد. فقط به این طریق می توان مانع از این شد که یک یافته جزئی ولی بی نهایت مهم نادیده گرفته شود. برای مثال در هر بیمار مشکوک به بیماری قلبی باید الکتروکاردیوگرام تهیه شود. گاهی اوقات الکتروکاردیوگرام کلید اصلی برای رسیدن به تشخیص صحیح علت بیماری است، مانند مشاهده اختلال هدایت دهلیزی بطنی در الکتروکاردیوگرام بیماری که سنکوپ های غیرقابل تفسیری دارد و سایر روش های تشخیص نکته غیرطبیعی نشان نمیدهد.

از طرف دیگر چنانچه الکتروکاردیوگرام با نتایج سایر روش های معاینه بدقت توام شود موجب تکمیل و تأیید اطلاعات لازم می گردد.

به این ترتیب آگاهی از وجود صدای خاص در هنگام دیاستول در نوک قلب بیمار موجب جلب توجه به امواج P در الکتروکاردیوگرام می گردد و اگر از نظر الکتروکاردیوگرافی تشخیص بزرگی دهلیز چپ داده شود این حدس تقویت می گردد که صدای ناشی از تنگی دریچه میترال است. الکتروکاردیوگرام جزء پرارزش و لازمی برای هر معاینه قلب و عروق است.

با وجود این بجز در مورد تشخیص بی نظمی های ریتم قلب، الکتروکاردیوگرام بندتر موجب تشخیص خاصی می شود. چنانچه یافته غیرطبیعی دیگری وجود نداشته باشد نباید به تفسیر تغییـرات الکتـروکاردیـوگرافیک پـرداخت. حدود طبیعی تغییرات الکتروکاردیوگرافیک وسیع بوده و به علاوه عوامل خارج قلبی متعددی مانند سن، شکل بدن و غلظت الکترولیت های سرم تغییراتی در آن ایجاد می کند.

بـرای تهیـه شـرح حـال بیمـاری که مـرض قلبـی شـناختـه شـده یا مشـکوکی دارد تـوجه خاص بـه سـابقه فـامیـلی ضـروریسـت. در بسـیاری از انـواع بیـمـاری هـای قلـبی شــیوع فـامیلـی به وفور دیده می شود. انتقال ارثی نیز امکان دارد بیماری ضخیم شدگی عضله قلبی “کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک” و یا “مارفان”، ممکن است مطرح گردد.

بیمـارانی که فشـارخـون بـالای اولیـه دارنـد یا آنهـایی که تصـلب شـرائین “آترواسکلروز” دارند، نقـش توارث چندان آشکار نبوده، معهـذا اهمیـت قـابل توجـهی دارد. بـعلاوه فاکتـورهای ارثی در چگونگی پاسخ عضله قلب به افزایش بار قلبی عروقی (مثل فشار خون بالا یا ضایعه دریچه ای) نیز دخالت می کند. تجمع فامیلی بیماری های قلب و عروق تنها ناشی از مبانی ارثی نبوده، بلکه به عادت خانوادگی، رژیمی یا رفتاری نیز بستگی دارد.

برای تعیین شدت اختلال عملی در بیماران قلبی لازمست تعیین نمائیم که حد دقیق فعالیت و میزان فعالیت ممکن قبل از بروز علائم چه اندازه است. بنابراین اگر بعد از صعود از دو ردیف طولانی پله تنگی نفس ظاهر شود اختلال عملی موجود کمتر از هنگامی است که تنگی نفس بعد از برداشتن چند قدم در زمین مسطّح پیدا می شود. میزان فعالیت بدنی بیمار را به هنگام کار و تفریح نیز باید در نظر گرفت. تنگی نفس بعد از دو ردیف پله در یک دونده دو ماراتن وضعیت بسیار بدتر از تنگی نفس فرد عادی دارد که مسافت کمتری را طی کند. همینطور باید توجه دقیقی در تاریخچه بیماری نسبت به رژیم درمانی داشت. برای مثال باقیماندن یا پیدایش ورم در بیماری که محدودیت شدید مصرف نمک داشته و میزان مناسب دیژیتال و داروهای مدرّ نیز مصرف می کند تفاوت کلی با مواردی دارد که ورم در غیاب این درمان ها دیده می شود







.: Weblog Themes By BlackSkin :.